BrightLights
redac

Cambridge: wat is het en wat heb je eraan?

Engels. Wij Nederlanders spreken het als de beste: ongeveer 90 procent van de bevolking spreekt en verstaat het tot op zekere hoogte. En dat is ook niet zo gek: televisie, radio en zelfs ons eigen, alledaagse Nederlands zit er vol mee. Ook in het onderwijs speelt de Engelse taal een belangrijke rol. Engelse les begint vaak al op de basisschool en is op het voortgezet onderwijs een van de kernvakken. Op sommige scholen is er tegenwoordig ook de mogelijkheid in plaats van regulier Engels Cambridge Engels te volgen en zo de taal van onze theedrinkende overzeeburen nóg beter te leren beheersen.

Wat is het?

Cambridge Engels, of kort gezegd Cambridge, is een examen in Engels waarbij je op verschillende niveaus een diploma kunt halen. Wat je leert bestaat uit vijf onderdelen: reading, speaking, listening en writing, waarbij je teksten moet schrijven zoals essays en artikelen. En dan is er nog English in use, wat bestaat uit uiteenlopende oefeningen als het invullen van lege plekken in zinnen.

Een bijzonderheid van Cambridge is dat je niet leert uit boeken. Dit heeft twee redenen: ten eerste valt er niet echt iets uit je hoofd te leren, en ten tweede zijn er helemaal geen boeken. Dat er weinig te leren valt betekent echter niet dat je niets hoeft te doen om je examen te halen: studeren uit een boek is er misschien niet bij, maar je moet wel degelijk hard oefenen om alle vaardigheden die gevraagd gaan worden onder de knie te krijgen, anders red je het niet.

Wat heb je eraan?

Het is dus best hard werken, dat Cambridge, en bovendien hangt er een flink prijskaartje aan: de lessen die je volgt op school zijn gewoon onderdeel van je vakkenpakket, maar de deelnamekosten van het eerste examen liggen rond de tweehonderd euro, en verdere examens kosten alleen maar meer. Maar dan heb je ook wat: een Cambridgediploma word door universiteiten en werkgevers van over de hele wereld erkend als een bewijs van jouw vaardigheden. Zo kom je vrijwel altijd zonder extra toetsing Engelstalige studies binnen, ook in het buitenland.
Daarbij leer je ook daadwerkelijk beter Engels dan de mensen die dit volgens de reguliere weg leren, omdat Cambridge veel praktijkgerichter is. Ook biedt het, zeker voor hoogbegaafden, een extra uitdagende manier van leren omdat je vooral je taalgevoel en inzicht moet gebruiken, in plaats van rijtjes woorden en grammaticaregels.

Het examen

Het Cambridge diploma is dus nogal een officieus papiertje, en het afnemen van het schriftelijke deel van het examen doet de school ook niet zelf: hiervoor komen er medewerkers van the British Council naar de school toe. Dat is een organisatie die zich bezighoudt met educatie en cultuur, en zij regelen alles omtrent Cambridge.

Tijdens het examen gaat alles volgens strakke regels, en als leerling krijg je voor die tijd twee kantjes aan regels waar je je aan moet houden. Deze spreken nog al voor zich, zoals -en zo staat het er letterlijk- ”do not use, or attempt to use a dictionary” (Goh, wat jammer nou. Ik was echt van plan om een woordenboek onder mijn kleren het lokaal in te smokkelen. Valt vast niet op.) Of mijn favoriet: ”Do not smoke, eat or drink in the exam room, except from water in a clear plastic bottle.”

(Natuurlijk, want stel je toch eens voor wat er zou gebeuren als je waterflesje niet doorzichtig is: spiekbriefjes, bandrecorders, een telefoonverbinding met een echte Brit die je de antwoorden met een toepasselijk accent in zou kunnen fluisteren!)

Zelfs al had je een spiekbriefje, daar zou je toch niets aan hebben, want tenzij je ingebroken hebt bij the British Council weet je niet wat er gevraagd gaat worden, of je moet ieder woord uit de Engelse taal willen opschrijven, maar dan val je weer onder de Dictionary-regel. Dan is er nog het notitiepapier, wat je bij het onderdeel writing mag gebruiken. Dit zijn gewoon blanco a4’tjes, maar die worden wel vanuit Engeland opgestuurd, en moeten door het schoolhoofd in ontvangst worden genomen en in een kluis bewaard tot de examendag.

Tijdens het examen worden de regels meerdere keren herhaald- je zou maar vergeten dat het niet mocht en je woordenboek erbij pakken. Het is een beetje een poppenkast naar mijn mening, maar dat is allemaal onderdeel van het Cambridge-gebeuren.

Mijn ervaringen

Misschien viel het al wel te verwachten, maar zelf volg ik ook Cambridge, nu net een jaar. Ik heb mijn schriftelijke examen al afgerond en terwijl ik dit artikel schrijf is het zeven uur ‘s morgens en zit ik in de trein van Enschede naar Utrecht, voor mijn tien minuten durende speaking-examen. Dat is dus naar binnen, naar buiten en dan de trein weer in. Het enige voordeel is dat je genoeg tijd hebt om te oefenen.

Het spreekexamen levert voor de meesten heel wat stress op, maar ik maak me niet druk. Als mentale voorbereiding hebben we met de klas gekeken naar filmpjes van mensen die met Engels op het niveau van Louis van Gaal toch een van de hoogste scores halen. Daarmee zit het dus wel goed. Ook over listening, reading en English in use maak ik me geen zorgen. Writing is een ander verhaal. Het merendeel van de lessen hebben we gewijd aan het schrijven van essays, en hoewel ik het best leuk vind, dansen de woorden je al snel voor de ogen. Zelfs met al die voorbereiding is het toch een worsteling om iets te produceren wat een beetje op een essay lijkt. Maar zonder een beetje uitdaging zou het ook saai zijn, toch?

Anne

Anne

Redacteur, 14, houd van schrijven en droomt ervan een triologie uit te geven. Deel 1 is al onder constructie. Is verslaafd aan muziek en leert songteksten uit haar hoofd als ze niets beter heeft te doen. Leest graag fantasy en horror, maar een beetje literatuur gaat er ook wel in. Haat foto's van zichzelf en selfies nog meer, dus deze hiernaast is een zeldzaamheid.

Reageren